Thursday, December 15, 2016

ස්වභාවය ධර්මයේ ධර්මතාවයන් දැකීම තුළින් අවබෝධය ලැබීම


මේ ලෝකෙ බොහෝ බැදීම්/ඇලීම් නිර්මාණය වන්නේ "චලනය" එහෙම නැත්නම් "වේගය" කියන සංසිද්ධිය/ස්වභාවය මුල් කරගෙනයි. තව දුරටත් පැහැදිලි කලොත් "නිශ්චල" කියන ස්වභවයට වඩා අපි හැමෝම කැමති චලනය වන ස්වභාවයකටයි. උදාහරණ වශයෙන් කිව්වොත් නිකම්ම ඔහේ එක තැන වාඩි වෙලා ඉන්න ගෑනු ළමයෙක් දිහා බලනවට වඩා මිනිස්සු කැමති නටන ඒ කියන්නෙ චලනය වන ගෑනු ළමයෙක් දිහා බලන්න. එක තැන වතුර එකතු වෙලා තියන වැවක් දිහා බලනවට වඩා කැමතියි ගලා ගෙන යන හෙවත් චලනය වෙන ගංගාවක් දිහා බලන්න. සිද්ධ වෙන හැම දෙයක්ම දිහා බලද්දි අපිට පේනවා මේ චලනය වෙන ස්වභාවයත් එක්ක අපේ මොනතරම් බැඳීමක් තියනවාද කියලා. චලිත ස්වභාවය, ලතාවක් තිබීම වගෙ දේවල් වලට අපි නිරතුරුවම දැඩිව ආකර්ශණය වෙනවා.

ශබ්දයක් ගත්තත්, දැනීමක් ගත්තත්, සුවඳක් ගත්තත්, රසක් ගත්තත් අපි එකිනෙකාට සාපේක්ෂව අපේ සිතේ ඇතිවන චංචල ස්වභාවය නිසා තමයි අපි ඇලීම් සහ ගැටීම් වලට හසු වෙන්නෙ. 

මේක දෙපැත්තටම වෙන්න පුලුවන්. දෙයක් දැකලා, ඒ වෙනුවෙන් ඇති වෙන කැමැත්තත් එක්ක හිතේ චලනය වන ප්‍රමාණය අනුව ඒකත් එක්ක ඇලීමක්  සිද්ධ වෙන්න පුලුවන්. ඒ වගේම තවත් දෙයක් දැකලා ඒ කෙරේ ඇති වෙන අකැමත්ත නිසා හිත සැලිලා ගැටීම් ඇති වෙන්න පුළුවන්.

මේ බැඳෙන/ගැටෙන ස්වභාවයත් අපි එකිනෙකා අනුව වෙනස් වෙනවා සහ එය සාපේක්ෂ දෙයක්.සිතේ සැලෙන ස්වභාවය වැඩී නම් අන්න ඒක නිසා අපි දුකට පත් වෙනවා. සතුට හා දුක සම සිතින් භාර ගන්නයි අපි පුරුදු වෙන්න ඕනෙ.

ඇත්තටම අපේ සිත නිශ්චලයි නම්, නිවිලා නම් බාහිර පරිසරයේ මොනවා සිද්ධ උනත් අපේ සිත චංචල වීමක් හෙවත් සැලෙන්නෙ නෑ.

පැවැත්මේ ස්වභාවය නිරන්තරයෙන්ම වේගයකට හසු වෙලා පවතින එකයි. චලනය වෙන ස්වභාවයක් මයි තියෙන්නෙ. ජීවී අජීවී හැම දේකම යම් කිසි සංඛ්‍යාතයක් හෙවත් frequency එකක් තියනවා. මේ විදියට පවතින එක ප්‍රශ්නයක් නෙවෙයි ,ඒක තමයි ස්වභාවය.

අපි මේ ස්වභාව ධර්මයේ පවතින ආකාරය හෙවත් ස්වභාවයන් නුවණැසින් දකින්න ඕනෙ. එහෙම දැක්කහම අපිට නියම සත්‍ය ස්වභාවය දැකීමෙන් අවබෝධය ලැබෙනවා. එතකොට අපිට පුලුවන් මේ නිරන්තරයෙන් චලනය වෙන ලෝකෙ , නිශ්චල මනසකින් යුක්තව පැහැදිලිව දකින්න සහ අවබෝධය ලබන්න.

අපේ මනස කිසිම බාහිර දෙයක් නිසා තව දුරටත් චලනය වෙන්නෙ නැත්නම් , නිවුනු ස්වභාවයක් හැමවිටම තියනවා නම් මේ බාහිර ලෝකෙ මොනවා සිද්ධ උනත් අපිට ප්‍රශ්නයක් නෑ. අපි ජීවත් වෙන මේ ලෝකෙ තියන භෞතික ස්වභාවයන්ගෙන් අපිට යින් වෙන්න බෑ මැරෙනකල්. 

අපිට කරන්න පුලුවන් එකම දේ පවතින නියම ස්වභාවය දැකලා , අවබෝධ කරගෙන නිවී, සැනසී ජීවත් වෙන එකයි.

Wednesday, December 14, 2016

පූර්ණ දැකීම



අපි අපිට පේන සියලු දේම දකින්නෙ අපිට ඕනෙ විදියට. ඒ කියන්නෙ අපිට සාපේක්ෂව. තව විදියකට කියනවානම් සිතුවිලි වලට සාපේක්ෂව. එතකොට ඇහැට පේන රූප, කනට ඇහෙන ශබ්ද ආදී වශයෙන් වූ සියලුම දේ අපි විසින් ගොඩක් වෙලාවට කැමති , අකැමති කියල වර්ග කරනවා. වර්ග කරලා දේවල් දිහා බලනවා.

උදාහරණයක් විදියට අපි කාට හරි ගොඩක් කැමතියි කියල හිතන්න. ඒ කැමැත්තත් එක්ක එයා ගැන අපිට ආස හිතෙන දේවල් මයි පේන්නෙ. අපේ හිතේ තියනවා මෙයා මෙහෙමයි කියලා සිතුවිල්ලක්. ඒ සිතුවිල්ලට සාපේක්ශව අපි ඒ කෙනා දිහා බලද්දි අපිට පේන්නෙම ඒ වගේ දේවල්. මේකෙම අනික් පැත්ත ගත්තොත් අපි කෙනෙක්ට ගොඩක් අකැමති නම් ඒ කෙනා ගැන අපිට අකැමති දේවල්ම තමයි පේන්නෙ, ඇහෙන්නෙ. ඒ මොකද අපේ සිතුවිල්ලක් තියනවා අපි මෙයාට කැමති නෑ කියලා. මේ විදියට අපි කැමති -අකැමති , ලස්සන -කැත, හොඳ -නරක කියලා වර්ග කරන තාක් සහ ඒ වගේ සිතුවිලි හදාගෙන , අරහෙමයි මෙහෙමයි කිය කියා දේවල් දිහා බලන තාක් අපිට සම්පූර්ණ දැකීමක් ඇති වෙන්නෙ නෑ. 

පූර්ව නිගමනයක් ඇතුව, මේක මෙහෙමයි කියලා හිතාගෙන දෙයක් දිහා සාපේක්ෂව බැලුවොත් අපිට සත්‍යය පේන්නෙ නැහැ. අපි කිසිම විනිශ්චයකින් තොරව යම් කිසි කෙනෙක් හෝ දෙයක් දිහා බැලුවොත් අපිට සම්පූර්ණ චිත්‍රය පේනවා. එතකොට තමයි හරි දැකීමක් ඇති වෙන්නෙ.

යමක් සත්‍යයි නම් හැම පැත්තකින්ම බලද්දි ඒක සත්‍යයම වෙන්න ඕනෙ. සත්‍යය සාපේක්ෂ නැහැ. නිරපේක්ෂයි. ධර්මය උනත්, වෙන දෙයක් උනත් මේක මෙහෙමයි කියලා පූර්ව නිගමනයක් ඔස්සේ ගන්නෙ නැතුව විවිධ පැති වලින් බලන්න අවශ්‍යයි. එතකොට තමයි පූර්ණව දැකලා අවබෝධ කරගන්න පුලුවන් වෙන්නෙ.

මේ ලෝකෙ ප්‍රශ්න ගොඩක් ඇති වෙලා තියෙන්නෙ සාපේක්ශ බෙදා වෙන් කිරීම්, වර්ග කිරීම් සහ පූර්ව නිගමන නිසා. එහෙම වර්ග නොකර දෙවල් වල ඇත්ත ස්වරූපය ඇති සැටියෙන් ,පූර්ණව දැකීම තුලින් අපි තුල අවබෝධය ඇති වෙනවා.

උදාහරණයක් ගත්තොත් වැඩිහිටි අය නයෙක් දැක්කම පොඩි ළමයින්ට නයා ගැන එක එක කතා කියලා චිත්‍රයක් මවල පෙන්නනවා. ඒ පුන්චි අය තුල බයක් ඇති කරනවා .  ඊට පස්සෙ ජීවිත කාලෙම මේ ළමයි නයාට  බයයි. ඒත් ඇත්ත කතාව නයෙක් එයාට කරදරයක් නොකරන කෙනෙක්ට කවදාවත් කරදර කරන්නෙ නෑ.මේ සතාව දකින්න ඉඩ නොදී කලින්ම මෙයා මෙහෙමයි කියලා මනස තුලට සංකල්පයක් ඇතුල් කරහම වෙන්නෙ හරි දැකීම නැති වෙලා යන එකයි.

අපි පුරුදු වෙන්න ඕනෙ කිසිම විනිශ්චයකින් තොරව, සෑම සියලු දෙයක් දිහාම උපේක්ෂා සහගතව, නිරවුල් මනසක් ඇතුව බලන්න. එතකොට තමයි හරි දැකීමක් ඇති වෙන්නෙ.


Monday, December 12, 2016

හැම මොහොතකම වර්තාමනයේ ජීවත් වෙන සිත බොහොම නිදහස්



සිත හෙවත් සිතිවිලි හැම වෙලේම ක්‍රියාත්මක වන්නේ "කාලය" පදනම් කරගෙනයි. නමුත් හැමවිටම "සත්‍යය" යනු අකාලික දෙයකි. එතකොට අපිට තේරෙනවා කාලයට අහු වෙච්ච සිතුවිලි වල කොහෙන්ද සත්‍යයක් කියන එක!!!

අපි මේ මොහොතේ හෙවත් වර්තමානයේ අවදියෙන්, සිහියෙන් ඉන්නව නම් ඒ තැන අකාලිකයි . සත්‍යයයි.  එතන ඒ කියන්නෙ මේ මොහොතේ   "මම" කියලා අපි විසින් හදා ගත්තු බර පොදියක් නැත. 

අපි හැමෝම මේ ජීවත් වෙන වර්තමාන මොහොත හෙවත් ඒ ක්ෂණය තමයි සත්‍යය වශයෙන්ම පවතින්නෙ. අතීතය, අනාගතය කියන කාල වත් , මම කියලා අපි හදා ගත්තු ප්‍රතිරූපය වත් නෙවෙයි,  මේ මොහොතයි පවතින්නෙ. එතකොට මේ මොහොත කියන එක අකාලිකයි සහ සත්‍යයයි. ඒක නිසා තමයි බොහෝ අවබෝධයට පත් වෙච්ච උතුමන් මේ මොහොතේ ජීවත් වෙන්න කියලා අනික් අයට  දේශනා කරන්නෙ.

අපේ හිත හරියට වාහනේක සයිඩ් කණ්නාඩියක් කියල මොහොතකට හිතුවොත්, දැන් වාහනය ගමන් කරද්දි විවිධාකාර දේවල් පසු කරගෙන යනවා. විවිධ චායාවල් මේ කණ්නාඩියට වැටෙනවා. අර කණ්නාඩියට වැටෙන චායා වල් සියල්ලම මොහොතින් මොහොත මාරු වෙවී යනවා. මොනවහරි හේතුවක් නිසා මේ එක චායාවක් මේ කණ්නාඩිය විසින් අල්ල ගත්තොත් මොකක්ද වෙන්නෙ,  , එහෙම අල්ල ගත්තොත් ඒ කණ්නාඩියෙන් කිසිම පලක් නැති වෙනවා. අපේ හිතත් මේ වගේමයි. සිතුවිල්ලක් අල්ල ගත්තු ගමන් සිතේ නිවීම නැති වෙලා යනවා. සිතට නොයෙකුත් සිතුවිලි එන්න පුලුවන්. ඒක නවත්වන්න බෑ. එකම දේ අර කණ්නාඩියට වැටිච්ච චායාවල් වගේ ඒවා කිසිවක් කණ්නාඩියෙ රැදෙන් නැතුව ගමන් කරනවා නම්, කණ්නාඩිය එලෙසම පවතිනවා. මොන සිතුවිල්ලක් ආවත් අපේ හිත නිශ්චලව පවතිනවා නම් අපිට කිසිම දුකක්, පීඩාවක්, අසහනයක් ඇති වෙන්නෙ නෑ.

හැම මොහොතකම වර්තාමනයේ ජීවත් වෙන සිත බොහොම නිදහස්.

අපේ හිත සන්සුන් වුණාම ඒ දිහා බලාගෙන ඉද්දි අපිට පේනවා , හැම සිතුවිලි දෙකක් අතරම ඉඩක් තියන්වා. මෙන්න මේ අන්තරය හෙවත් අවකාශය ගොඩක් පිවිතුරුයි. ඒත් වචනයෙන් විස්තර කරන්න බෑ. සිතුවිලි වල ඇති වීම සහ නැති වීම පේනවා.

මේ ලෝකෙ සියලු දේම නිරන්තරයෙන් ඇති වෙමින් නැති වෙමින් යන ස්වභාවයක මයි පවතින්නෙ. ඇති වීම නැති වීම කියන දෙකෙන් මිදිනු කිසිම දෙයක් සොබා දහමේ නැහැ. ඇති වෙච්ච හැම දේම නැති වෙලා යනවා. සිතුවිලිත් එහෙමමයි. ඉතින් අපිට කරන්න පුලුවන් එකම දේ මේ ඇති වෙන හා නැති වෙන ස්වරූපය දැකලා අවබෝධ කරගෙන වර්තමානයේ ,මේ මොහොතේ ජීවත් වෙන එකයි.

එතකොට මේ යථා ස්වරූපය සත්‍ය වශයෙන්ම දැකපු කෙනෙක් ඒක දැකලා අවබෝධ කරගෙන මේ මොහොතේ ජීවත් වෙනවා නම් තව දුරටත් ඒ කෙනාට දිග සසරක් නිර්මාණය වෙන්න විදියක් නෑ. මොකද එයා ස්වභාවය දැකලා වර්තමානයේ මේ මොහොතේ පවතිනවා විතරයි.

යම් කිසි දෙයක් සරල වෙන්න සරල වෙන්න අපිට ඇතිවෙනවා ඒක තේරුම් ගැනීමේ නොහැකියාවක්. ඒ නිසා තමයි සරල වූ සත්‍ය වූ ධර්මය මිනිස්සු බොහොම සන්කීර්ණ කරලා පටලවලා තේරුම අරන් තියෙන්න.


Tuesday, December 6, 2016

To see real through illusion



Why do we call this whole world is a maya - in other words this entire thing is an illusion. Whatever exist in this world is continuously changing. It is never the same. It is not what it appears to be. It could be people or things or anything , everything changes moment to moment. So how can we call something continuously changing as real?

We take information from the external world through five senses . The senses has limited ability to perceive the truth.  Our body and mind also changes every moment.

All of us are actually living in a some kind of play. This is real truth. The illusion means it is concealing the truth and revealing it different. That is the nature. None of us is really free from this illusive nature.

When we are in deep sleep we sometimes see dreams. It appears as real in the sleep. But when we become awake we know it was just a dream. It could be a projection of our own  mind. Also in the sleep the world almost disappears.

We are all caught up in the illusion. The reason for telling this is ......whatever people call development, wealth, knowledge etc all come to an end with our death. The huge cities are built and someday they become ruined. The empires rise and fall, The stars are broken in to pieces even crushed in to powder, Saints and sinners both die. We all of us seeing these things happen every day. Even after seeing this.. we are all still attached to life.. This is the biggest maya.

"Two" is always the number of illusion. Which means dual nature  of anything is an illusion. Oneness is the truth. Where ever there is oneness, in other words where there is no duality that holds truth. If a Human experience this "oneness" at a moment that moment is free from illusion.

The person who can see the reality, sees and realizes reality through maya . If a person cannot see the reality, then he or she sees the maya as something real and thinks it as truth.


Thursday, December 1, 2016

Why It is important to be joyful all the time



Being joyful and keeping a smile on face is a better solution for all seriousness of life.

When we are joyful we feel very energized and alive. So that the possibility of external influences, affecting the inside becomes very low. But this does not mean to be artificial. Naturally our inside can be kept joyous without much effort. 

First we need to be thankful for being alive, we are still breathing. That is the main reason for us to be happy. Other every thing comes next.

There is plenty of reasons to be happy . Therefore why worry. It is better to make joyfulness as a habit of life. 

Being serious is a kind of sickness. What is there to be serious in this life and in this world. We come here on a trip with a package for a certain period of time. From the birth to death every moment we are changing. Every thing is changing. And we all of us are some day definitely going to die. So being serious about anything in this temporary life journey is a kind of pointless joke.

Life is anyway a struggle. What we can do is just to face it with a smile. No other way. There is no smooth journey for this life. Worrying cannot solve any problem. We have to totally accept our lives. Do not try to seek any permanent solutions for temporary problems. That does not work.

One day we will all realize that what a lie we are living. Because majority of people and society are following lies believing them to be true. So when everyone believes a lie as truth, it is becoming established. That is what truly happening everywhere. But since we are also born here to this world as humans we cannot run away from all these lies. 

By seeing the true nature.... what we can do is to live like a lotus.... Lotus is in the mud, but has come out of mud and stands looking towards the sun without smearing with mud.

The truth is... there is nothing within us except some chemistry happening inside. Happy chemistry, sad chemistry, then anger like wise from the things we take through five senses from outside ,these chemistries are happening inside us. 

If we can be in the center with complete balance without being affected by anything happening outside. 

Life is all about being with the balance and being in the center.  

Every situation which is passing in our life is not permanent. It could be either happy or sad, whatever it is...all passes by and we are on the journey from birth till death.

A river starts from a mountain and flows till meet the ocean. River meets many situations on the way, But it continuously flows with such a compassion till meet the ocean.

Sunday, November 27, 2016

බාහිර ලෝකයෙන් මනසට ඇතිවන බලපෑම් වලින් මිදීම


අපේ සිත තවමත් විවිධ බාහිර සාධක/ප්‍රශ්න හේතු කොට ගෙන සැලෙනවා නම් එතනදි අපිට අවබෝධ කර ගන්න තියෙන්නෙ  තවමත් මනස අපිව අපිව විවිධ ආකාරයෙන් පාලනය කරනවා කියන දේයි. ඒ විතරක් නෙවේ තේරුම් ගන්න ඕනෙ අපේ ඇතුලෙ තියන නිවීම තාමත් බාහිර සාධක වලට පුලුවන් නැති කරලා දාන්න. එතකොට මෙතන ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ බාහිර දේවල් වල නෙවෙයි, ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ අපේ තුලයි.

සමහරවිට අපි නොදැනුවත්වම  අපිට හිතෙනවා අනේ මම යහපත් විදියට, කාටවත් කරදරයක් නොකර, අනික් අයටත් උපකාර කරගෙන බොහොම හොඳින් ජීවත් වෙන නිසා අනික් මිනිස්සු මට කිසිම කරදරයක් නොකරාවි කියලා. ඒක නොදැනුවත්වම අපේ සිත තුල ඇති වන මෝඩ බලාපොරොත්තුවක්. ඒ බලාපොරොත්තුව නිසා අපිට යම් මොහොතවල් වල දුක ඇති වෙන්න පුලුවන්. නිවීම නැතිවෙන්න මේක හේතු සාධකයක් වෙන්න පුලුවන්.

මේ සමාජය තුල ඉන්න විවිධ මිනිස්සුන් විවිධාකාරයි. ඒ විතරක් නෙවෙයි ,ඒ ගොල්ලො කවදාවත් එයාලගෙ ස්වභාවය වෙනස් කරන්නෙ නෑ. ඉතින් අපි මොනතරම් යහපත්ව ක්‍රියා කලත් අපිට කිසිම විදියකින් බලාපොරොත්තු වෙන්න බෑ මේ මිනිස්සු අපිට යහපත් විදියට සලකයි කියලාවත් අපි එයාලට දක්වන මයිත්‍රීය කරුණාව එයාලගෙන් අපිට ආපහු ලැබෙයි කියලවත්. නොදැනුවත්ව හෝ අපිට එහෙම සිතුවිල්ලක් ආවොත් ආයෙත් අපි මුලාවට වැටිලා.

අපිට කරන්න පුලුවන් එකම දේ මේ සියලු දේට මුහුණ දෙන්න පුලුවන් ශක්තිය අපි තුළ ඇති කර ගැනීම. මේ ලෝකෙ ජීවත් වෙන්න නම් අපිට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ.

අපේ මනස බාහිරින් එන ප්‍රශ්න දැක්කහම ඒවයෙ තියන කරදරකාරී බව දැකලා , මෙතනින් අතන්ට, එතන හොඳ නැති වුනාම තව තැනකට ආදී වශයෙන් පැන පැන යනවා.
මනස හැම වෙලේම අපිට කියන්නෙ "ඔයා හරි, අනික් මනුස්සය වැරදී"කියලා. ඇත්තටම අනික් පුද්ගලයින් වැරදි උනත් , කොයි විදියට හැසිරුනත් අපිට ඒකට කරන්න දෙයක් නෑ. එකම දේ බාහිර දේවලින් සැලෙන ස්වභාවයෙන් අපි මිදෙන්න ඕනෙ.

අපි යම් ක්‍රියාවක් කරනවා නම් සත්තකින්ම ඒක ඇත්තක්. හැබැයි මොනාහරි ක්‍රියාවක් කරන්න කලින් මනස විසින් අපිට කියන සියලු සිතුවිලි බොරු. ඉතින් මේ බොරු සිතිවිලි නිසා තව දුරටත් සැලෙන එක මෝඩ කමක්.

මිනිස්සු අපේ මූණට බැන්නොත් / අපහාස කලොත් අපිට දුක හිතෙනවා, අපි ඉදිරියේ වැරදි විදියට හැසිරුනොත් ඒත් අපිට දුක හිතෙනවා. හැබැයි ඔය මිනිස්සු අපි නැති තැන්වලදි අපිට මොනතරම් බනිනවා ඇත්ද? කොච්චර අපිට අපහාස කරනවා ඇත්ද. අපි ඒවා දැක්කෙ නැති නිසාත්, අපිට ඒවා ඇහුනෙ නැති නිසාත් අපිට දුකක් නෑ. එතකොට  අපි දකින සුලු ප්‍රමාණයක් නිසා  කම්පා වීම මොනතරම් මුලාවක්ද.

අපි කොහොම හිටියත් අපිට ජීවිත කාලය පුරාම කරදර ප්‍රශ්න එන්න පුලුවන්. ඒ දේවල් වලට නොසැලී ඉන්න අපේ අභ්‍යන්තරය සකස් කර ගත යුතුයි. 

මෙතෙන්දි තමයි අපිට භාවනාවේ තියන වැදගත්කම අවබෝධ වෙන්නෙ. අනික් සියලු එදිනෙදා කරන දත් මැදීම, නෑම ආදී වූ පුරුදු වගේම භාවනාවත් පුරුද්දක් කර ගත යුතුයි. 

ගංගාවක් වගේම ජීවිතයත් ගලා යා යුතුයි. බාධකයක් , ගල් කුලක් හම්බුනාම ගංගාව නවතින් නැතුව ඒක මග හැරලා , ලස්සනට ගලාගෙන යනවා. 
ගලාගෙන යන ගංගාවයි අපේ ජීවිතයි මොනතරම් සමානද?

ධර්මය දැකීම



බුදු රජාණන් වහන්සේ , ජේසු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ආදී මේ ලෝකයට පහල වූ සියලු ශාස්තෲවරුන් ධර්මය දේශනා කලේ ඒ ඒ අවස්ථාවට සහ පුද්ගලයින්ට උචිත ආකාරයෙනි. උදාහරණ වශයෙන් කිව්වොත් අපි යම්කිසි ශාස්තෲවරයෙක් කියන ලද සැබෑ සත්‍ය ධර්මය කොටසක් පරිශීලනය කරන්නේ නම් මේ කරුණ පිලිබඳ අවධානය යොමු කල යුතු වෙනවා.  උදාහරණ වශයෙන් කිව්වොත් බුදුන් වහන්සේ දේශනා කල සද්ධර්මය "කුමක් අරබයා/ කවර ස්ථානයකදී/කා හට දේශනා කරන ලද්දක්ද යන්න විමසා බැලිය යුතුයි. බයිබලය තුල පවා ප ඒ ඒ අයට උචිත ආකාරයෙන් ජේසුස් වහන්සේ සත්‍ය ධර්මය දේශනා කොට තියනවා.

අපි ධර්මය පිලිබදව උනත් නිවැරදි අවබෝධයෙන් නොබැලුවොත් එතනදී මුලාවකට හසු විය හැකියි. සරලව පැහැදිලි කලොත් බුදුන් වහන්සේ  බුදුන් වහන්සේ කිසා ගෝතමියට කිව්වෙ "නොමළ ගේකින් අබ ටිකක් ගේන්න කියලා" ඒකෙන් ඇයට ධර්මය අවබෝධ උනා. අංගුලිමාලට කිව්වෙ " මම නැවතිලා ඉන්නෙ, ඔබත් නවතින්න කියලා". එතකොට රූපයෙන් උදම් වෙලා හිටපු ඛේමා ට පෙන්නුවා රූපය ටිකෙක් ටික වෙනස් වෙවී ජරාවට පත් වෙන හැටි.ඒකෙන් ඇයට ධර්මාවබෝධය ලැබුණා. ඒ වගේම නන්ද කුමාරයට දිව්‍යංගනාවක් පෙන්නලා ධර්මය දෙසට යොමු කළා. තවත් කිව්වොත් දාරුචීරියට"දැක්කොත් දැක්කා විතරයි, ඇහුවොත් ඇහුවා විතරයි "කියන ගාථාව දේශනා කළා. එයින් ඔහුට අවබෝධය ලැබුණා. ආනන්ද තෙරුන් වහන්සේ විවිධ අවස්ථා වලදී බුදුන් වහන්සේගෙන් අහපු ප්‍රශ්න වලට උන්වහන්සේ පිලිතුරුරු ලබා දුන්නා. 

මේ විදියට එක එක්කෙනාට අවබෝධ කරගන්න පුලුවන් මට්ටමෙන් විවිධ විදියට ධර්මය දේශනා කළා.

මේකෙන් අපිට තේරුම් ගන්න තියෙන්නෙ මේකයි. එක එක්කෙනාගෙ අවබෝධයේ මට්ටම වෙනස්. ඒ නිසා හැමවෙලේම ධර්මය දේශනා කරලා තියෙන්නෙ ඒ ඒ තැනට උචිත විදියට. ඒ නිසයි අපි යම් අවස්තාවක කවුරුහරි ශාස්තෲවරයෙක් කියන ධර්මය අහනවා නම් බලන්න ඕනෙ මේක කවුරු වෙනුවෙන් මොන අවස්ථාවක කුමන කරුණක් උදෙසා කියපු දෙයක්ද කියන එක. එතකොට කිසිම තැනකදි අපි  වැරදි වැටහීම් ඇති වෙන්නෙ නෑ. අවබෝධයෙන් ගමන් කරන්න පුලුවන් වෙනවා.

අනික් කාරණේ තමයි වර්තමානයේ මිනිස්සු බොහෝ දේවල් හා දර්ශනයන් පස්සෙ යනවා. පස්සෙ ගොඩක් දේවල් මනසට දාගන්න ගිහින් ඔවුන්ගේම මනස විසින් ඔවුන් අතරමන් කරනවා. තමන් අදහන ආගම මොකක් උනත් ප්‍රශ්නයක් නෑ, මොන ශාස්තෲවරයා විශ්වාස කලත් ප්‍රශ්නයක් නෑ. හරියට ඒ ඔස්සේ ගිහින් අවබෝධ කරගන්නවා නම්. එහෙම නැත්තම් ස්වභාව ධර්මය තුල තියන සත්‍යය දැකීමෙනුත් අවබෝධය ලබන්න පුලුවන්.

කිසිම අවබෝධය ලබපු ශාස්තෲවරයෙක්ට තමන් වහන්සේ අවබෝධ කරගත් සියලු දේ වචන වලින් කියන්න බැහැ. මොකද නිවැරදිම සත්‍ය වූ සද්ධර්මය පොදුවේ මිනිස්සුන්ට කිව්වොත් ඒගොල්ලන් ඒවා තෙරුම් ගන්නෙ තමන්ට ඕනෙ විදියට. මිනිස්සු ධර්මය උනත් තමන්ට වාසි වෙන විදියට වෙනස් කරලයි තේරුම් ගන්නෙ. ඒක තමයි ස්වභාවය. 

වචන වලට වඩා අපිට තව කෙනෙක් දිහා බලලා තේරුම් ගන්න, අවබෝධ කරගන්න ගොඩාක් දේවල් තියනවා. වචනයට වඩා ක්‍රියාවයි වැදගත්.

බුදුන් වහන්සේගෙ ජීවිතය එතකොට ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගෙ ජීවිතය දිහා බැලුවම අපිට බොහෝ දේ අවබෝධ කරගන්න පුලුවන්. 

අපි මේ ජීවත් වෙන කාලෙ වචන වලින් මොනවා කිව්වත් වැඩක් නෑ, එකම දේ අපි ක්‍රියාත්මක වෙන හැටි , අපේ හැසිරීම සහ අපේ ජීවිතය තමයි අපි මේ ලෝකෙට දෙන පණිවිඩය.

Monday, November 21, 2016

The Sun of truth is covered by the clouds of Maya in this world



If someone start to speak of the real true dharma in this world, majority of people cannot get the true meaning of it and they do not want to embrace it. Only very less amount of people are able to get the true meaning and realize the true dharma.

The reason for many people cannot see the truth is, their minds are conditioned and full of conceptions that they cannot get rid of them. It is not anyone's fault. From the childhood that is how we are all  practiced. 

The Sun of truth is covered by the clouds of Maya in this world. But anyone who truly wishes to realize, can realize the truth.

We create different different illusive dreams as we want and continuing to live with a dreamy mind. We are caught up in these dreams, expectations etc. Even though we see these are endless and cannot fulfill all what mind says and become contented.We are still going after them. We are afraid that we will loose our dreams. Major percentage of us are living this way. We think we are awake, but actually we are sleeping.

There are truly awakened souls living on this earth. These beings are trying to awaken the others also. When someone is awakened from the Maya he or she sees how blissful, peaceful, free, contented is the state of being awakened. So with a compassionate heart they try to awaken others.

But when the awakened ones are trying to  awake others from the deep slumber they are in...the sleeping ones refuse it. They think the illusion is true and permanent. They do not want to get rid of the illusion created by themselves. So they continuously journey life after life caught up in Maya until realize the truth.

The Buddha who had such a infinite compassion and showed the path to liberation, when so many people started to walk on the path & realized truth .... there were some people who tried to attack Buddha. When Jesus was preaching the truth and people started to follow him, the priests could not tolerate it and tried to harm the son of God-Jesus.  

Every time when someone like that appears on this earth the society is acting that way. This is the nature. There is a resistance force happening. Also for an Enlightened being who start telling the truth there could be a resistant force trying to put it down. 

But similar to the sun & moon appears distancing the clouds and bringing light to the darkness...the real true Dharma also comes out spreading the light everywhere.

Also the real true Dharma cannot be explained by words. If Dharma  is an ocean, An awakened one  can offer only a handful of water to others. Could be even less than that.

Friday, November 18, 2016

ද්විත්වත්වය දැකීම සහ අවබෝධය



මේ ලෝකෙ පවතින හැම දේකම දෙපැත්තක් තියනවා. ඒ කියන්නෙ ද්විත්වත්වයක් තියනවා. මිනිස්සු හැම වෙලේම මේ ද්විත්වත්වය මත ජීවත් වෙනවා. සරලව කිව්වොත් හොඳ- නරක, පව් -පින්, කලු-සුදු, ගෑණු- පිරිමි, එලිය-අඳුර විදියට හැම දෙයක්ම පවතින්නෙ ඒකෙම ප්‍රතිවිරුද්ධ දේත් එක්කමයි. කවදාවත් එළියට බෑ අඳුර නැතුව පවතින්න. හොඳ කියල අපි දේවල් දකින්නෙ සහ වර්ග කරන්නෙ නරක කියල දෙයක් තියන නිසා. ඒ විතරක් නෙවේ හැම දෙයක්ම එක එක මනුස්සය දකින්නෙ එයාට සාපෙක්ෂව.උදාහරණයක් කිව්වොත් කෙනෙක්ට හොඳ දෙයක් තව කෙනෙක්ට නරක වෙන්න පුලුවන්, ඒ වගේම කෙනෙක් පින් කියලා දකින එකම දේ තවත් කෙනෙක් පව් විදියට දකින්න පුලුවන්. මේ හැමදේම පුද්ගල සාපේක්ෂ දේවල්. එතකොට තේරෙනවා මේ සාපේක්ෂ කිසිදේක සත්‍යය ස්වභාවයක් නැහැ කියන එක. නිරපේක්ෂ දේ තමයි සත්‍යම සත්‍යය.

පැවැත්මක් තියෙන්නෙ ඒකෙම අනික් පැත්ත නොපැවැත්මක් තියන නිසා. කවුරුහරි කිව්වොත් පැවැත්ම විතරයි තියෙන්නෙ කියලා එයා දැකල තියෙන්නෙ එක පැත්තයි. තව කෙනෙක් කිව්වොත් නෑ මෙතන පවතින කිසිම දෙයක් නෑ කියලා එයත් ඉන්නෙ මුලාවක. මේ පැවැත්ම නොපැවැත්ම දෙකම දකින සහ අවබෝධ කරන කෙනාට තමයි හරි දැක්මක් තියෙන්නෙ.

ඇත්තටම මේ ද්විත්වත්වය මත පවතින අපි එක පැත්තක් විතරක් දකින තාක් සහ එක පැත්තක් ගන්න තුරුම අපි ඉන්නෙ මුලාවක. වෙන විදියකින් කියනවා නම් යම් කිසි දෙයක  එක පැත්තක් දකින කෙනෙක්ට යථාර්තය හෙවත් නියම ස්වභාවය දකින්න අමාරුයි. උදාහරණයක් කිව්වොත් ඔන්න එක මනුස්සයෙක් ඉන්නවා කියලා හිතන්න එයා බොහොම යහපත් පැවැත්මක් ඇති කෙනෙක්,එයාට පුලුවන් මිනිස්සුන්ට ආශිර්වාද කරන්න , සෙත් පතන්න වගේ දේවල්, ඒ කෙනා ඒවම කරනවා කියලත් හිතන්න. හැබැයි ආශිර්වාද කරන කෙනාට සාප කිරීමේ හැකියාවකුත් තියනවා කියලා අපි තේරුම් ගන්න/දකින්න ඕනෙ, එයා ඒක පාවිච්චි කරන්නෙ නැති වෙන්න පුලුවන්.  නමුත් දෙපැත්තම දකින්න අපිට නුවණ තියෙන්න ඕනෙ. කෙනෙක් සුවපත් කරන කෙනාටම පුලුවන් ලෙඩ කරන්නත්. ඒක තමයි මේ ස්වභාව ධර්මය නිර්මාණය වෙච්ච හැටි. යතාර්ථය ඒකයි.

අරයා හොඳයි , මෙයා නරකයි ආදී වශයෙන් අපි කරන බෙදීම් සියල්ල සත්‍යය නෙවෙයි/සාපේක්ෂයි.

අපි හැම වෙලේම කෙනෙක් ගත්තත් දෙයක් ගත්තත් ඒකෙ එක පැත්තක් දැකල වර්ගීකරණය කරන් නැතුව දෙපැත්තම දකින්න පුරුදු වෙන්න ඕනෙ. අන්න එතකොටයි /එහෙම දැක්කමයි අපි ඉන්නෙ මොනතරම් මුලාවකද කියලා අපිටම පේන්න පටන් ගන්නෙ.

 සියලු දෙයෙහි දෙපැත්තම දැකලා එක පැත්තක් වත් ගන්නෙ නැතුව මේ දෙපැත්තෙන්ම අයින් වෙලා ඉන්න පුලුවන් කෙනෙක් මොනතරම් ආශ්වාදයකින් ජීවත් වෙනවා ඇත්ද? මොකද එයාට සම්පූර්ණ විදියට දේවල් දකින්න පුලුවන්. පූර්ණ දකීමක් ඇතිවෙලා.

නිවැරදි සත්‍යාවබෝධයට පත්වූ කෙනෙක්ට ද්විත්වත්වයක් නැහැ. පින් පව්, හොඳ නරක ආදී වශයෙන් වර්ග කිරීමක් එතන්දි නෑ. ඒවයෙ කිසි ප්‍රශ්නයකුත් නැහැ. මේ සියලු ද්විත්ව වර්ග කිරීම් බෙදීම්, සාපෙක්ෂතාවයන් සියල්ල පවතින්නේ අපි අවබෝධත්වයට පත් වන තුරු පමණයි.

Thursday, November 17, 2016

ඇතිවීම - පැවතීම - නැතිවීම



අපි ඇත්තටම ජීවත් වෙනවා කියලා කරන්නෙ නොනවත්වා ක්‍රියාත්මක වෙන ක්‍රියාවලියකට හසුවෙලා ගමන් කරන එක(continuous process) .මේ ක්‍රියාවලිය තමයි- ඇතිවීම,පැවතීම, නැතිවීම කියන ස්වභාවය. හැමතැනකම තියෙන්නෙ මේ එකම ක්‍රියාදාමයමයි. මේකට පරිබාහිර කිසිම ක්‍රියාවලියක් මේ සොබාදහම තුල නැහැ.

අපි ඉපදෙනවා. ඊට පස්සෙ ආයුෂ ඉවර වෙනකල් මේ ලෝකය තුල පවතිනවා. පැවතිලා අන්තිමේදි මැරිලා/නැතිවෙලා යනවා.  නිවන් දකින කල්ම මේ විදියට ඉපදි ඉපදි මැරි මැරි අපි දිගටම කෙළවරක් නැතුව සන්සාරෙ ගමන් කරනවා.

අපි මේ ලෝකෙ පවතින/ජීවත් වන කාලෙ මොනාද ඇත්තටම දවස ගානෙම කරන්නෙ. අපි හැමදාම වගේ කනවා, බොනවා, නිදගන්නවා වගේ ක්‍රියාවන් කරනවා. මේකෙ කෙළවරක් දකින්න පුලුවන්ද? බෑ.
බඩගිනි දැනෙනවා - කෑවම බඩගින්න නිවෙනවා, තිබහ දැනෙනවා- බිව්වම තිබහ නැතිවෙනවා, නිදිමත දැනිලා නිදාගෙන නැගිට්ටම ආයෙත් ටික වෙලාවකින් නිදිමත එනවා. බඩගින්නක් හැදිලා කෑම කෑවම බඩ පිරුනට ආයෙ ටිකකින් බඩගිනි වෙනවා.  තිබහට වතුර බීලා, ආයෙ ටිකකින් තිබහ දැනෙනවා.ඔය විදියට අපි හැමදාම මැරෙනකල්ම මේවා කරනවා. නුවණ මෙහෙවලා බැලුවහම පේනවා මොකක්ද මෙතන ඇත්තටම සිද්ද වෙන්නෙ. මේ හැම ක්‍රියාවකම තියෙන්නෙ එකම ස්වභාවයක්. ඇතිවීමක්, පැවතීමක් හා නැතිවීමක්.

අපි හැමෝම ඇතිවීම, පැවතීම, නැතිවීම කියන චක්‍රයට හසුවෙලා තමයි ජීවත් වෙන්නෙ. ඇත්තටම ස්වභාව ධර්මය පවතින නියම ආකාරය තමයි ඒක.

මේ ස්වභාව ධර්මය පවතින නියම ස්වභාවය දැක්කම තමයි අපිට ධර්මය අවබෝධ වෙන්නෙ. ඒ කියන්නෙ අපේ පැවැත්ම අපිට අවබෝධ වෙනවා. පැවැත්ම අවබෝධ වෙච්ච මනුස්සයෙක්ට තමයි ඉන් එහාට ගිය දෙයක් දකින්න පුලුවන්. ඒ කියන්නෙ පැවැත්ම වගේම නොපැවැත්මත් දකින්න පුලුවන්. මොකද මේ පැවැත්ම පවතින්නෙ නොපැවැත්ම තුල නිසා.

යම් කිසි කෙනෙක් පැවැත්ම සහ නොපැවැත්ම දෙකම නිවැරදිව දැකලා අවබෝධ කරගෙන, තමන්ගේ මද්‍යස්ථය තුල (මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව ) ජීවත් වෙන්න පටන් ගත්තොත් යම් දිනයක එයාට පුලුවන් වෙනවා කිසිම ප්‍රශ්නයක් නැතුව , ජීවිතය පවතින කල් අවශ්‍ය විට පැවැත්ම තුලත්, අවශ්‍ය විට නොපැවැත්ම තුලත් ඉන්න.  ඒ වගේ කෙනෙකුට මේ දෙකම කිසි ප්‍රශ්නයක් නෑ. එහෙම කෙනෙක් කිසිම චක්‍රයට හසුවෙලා නැහැ, ඒ කියන්නෙ ඇතිවීම, පැවතීම, නැතිවීම කියන නැවත නැවත සිදුවෙන චක්‍රයෙන් එයා මිදුන කෙනෙක්.

Spiritual people are the most able people in this world



Spiritual people are the most able people in this world. The most compassionate, happy, free, contented, peaceful souls on earth are them. 

Enlightened people are living in all corners of this earth. They are the most able & blissful beings that exist. 


There is a misconception among the people and they think that if someone start walking in the spiritual path their lives will be disable. That is a damn lie. 

When talk about a spiritual person the picture most people get is that they are always walking slowly wearing a robe ,putting their eyes down, can't even talk louder, they cant feel taste,  they cant see beauty , cant hear melodious tones or feel a good touch etc. This is how it is pictured in most people's minds, which is not true.

But in reality if you meet someone enlightened, you can even feel their ability & blissfulness in their presence. 

Nothing is more interesting than realization. Actually when you start realizing and seeing the true nature of everything ....that is ..... cannot be explained in words.

First thing is...... we need to throw away all the conceptions others have put inside us and start seeing the reality with an open & free mind. Then we can embrace the reality. When we see the reality /real nature of things .... we ourselves are able to find true happiness within us which will never leave us.

Who does not like a life which .... there is continuous bliss, no end to the satisfaction, peace, freedom and happiness. If some one wishes to have a life like this, very first thing is to embrace the true Dharma/ in other words the reality with completely free mind.

Just like a diamond is cut and shaped for it to spread light & brightness.....we also have to shape and free the mind to experience the real beyond mind.

Sunday, November 13, 2016

සියලු දේට මනසින් නොඇලී නොගැටී ජීවත් වෙන හැටි



අපි හැමෝගෙම  වර්ථමානයේ පවතින ජීවිතය බොහෝ දුරට සකස් වෙලා තියෙන්නෙ  අපි පෙර කරන ලද කුසල් හා අකුසල් කර්මයන් මත . නමුත් අපේම උත්සාහයෙන් සහ අවබෝධයෙන්,  පින්කම් හා කුශල කර්ම වල නිරත වීමෙන් අපි ජීවිත ගමන් අපට අවශ්‍ය ආකාරයට වෙනස් කර ගැනීමේ හැකියාවක් තියනවා.

ආදරය, කරුණාව, මයිත්‍රීය අපිව දිව්‍ය ලෝකය දෙසටත්....තරහ, ඊර්ෂ්‍යාව, තණ්හාව අපිව අපාය දෙසටත් රැගෙන යනවා. අපි කොහෙද යන්නෙ කියන එක අපේම තීරණයක්.

බොහෝ සැප සම්පත් ඇතුව මේ ලෝකයට ඉපදෙන මිනිස්සු බොහොම පින් කරපු අය. ඉතින් ඒ වගේ තැනක ඉපදිලා ඒ ලැබෙන සැප සම්පත් නිසි විදියට භුක්ති විඳින්නෙ නැත්නම් ඒ ගොල්ලො මෝඩයි. මොකද තමන්ට ලැබෙන සැප සම්පත් භුක්ති විඳීමේ කිසිම වරදක් නැහැ. හැබැයි එකම දේ ඒ  සැප වලට මනසින් ඇලී ගැලී, නැවත නැවත මතක් කර කර, නැත්තම් ඒ සැප අවශ්‍යයි කියල තණ්හාවක් ලෝභ කමක් ඇති කර ගන්නවා නම් එතන ඇත්තටම කර්ම රැස් වීමක් සහ දුක ඇතිවීමක් සිද්ද වෙනවා.

හැබැයි කවුරුහරි කෙනෙක් මනසින් ඇලීමක් නැතුව බොහොම හොඳින් සැප විඳිමින්, තමන්ගේ ජීවිතය වින්දනය කරමින්, අනෙක් අයට සෙත සලසමින්, සතුටින් ජීවත් වෙනවනම් ඒක ඇත්තටම කොච්චර වාසනවන්ත ජීවිතයක්ද?
මනස පුරුදු පුහුණු කලේ නැති කෙනෙකුට මේක එකපාරම කරන්න අමාරුයි. මොකද මනස හැම වෙලේම හදන්නෙ සිතුවිලි ඔස්සේ කොහොමහරි අපිව මේ මොකක්ම හරි දේකට ඇලීමක් හෝ ගැටීමක් ඇති කරවන්නමයි. හැබැයි අපි හැමෝටම අවබෝධයෙන් මේ තැනට පත්වෙන්න පුලුවන් කමක් තියනවා.

තමන්ට දිව්‍ය ලෝක සැපතක් ලැබුනත් මනසින් නොඇලී ඒක විඳීමටත්, යම් මොහොතක දුකක් විඳින්න වුණොත් මනසින් ගැටීමක් නැතුව ඒකත් එක සමානව භාරගන්නත් පුලුවන්කමක් තියනවනම් අපේ ජීවිතය තුල ඇලීම් ගැටිම් නිසා ඇතිවන පීඩනය නැති වෙලා යනවා.

අපේ මනස තුල රාගය, ද්වෙශය, මෝහය වගේ සිතුවිලි ඇතිවෙන්න පුලුවන්. ඒ වගේ සිතිවිලි ඔස්සේ අපි ක්‍රියාත්මක වෙන්න පවා පුලුවන්.  ඒ වගේ සිතුවිල්ලක් අපේ මනසට ආවම අපට පුලුවන්නම් එහෙම සිතිවිල්ලක් ඇති වුන බව දකින්න සහ ඒක තුලට කිඳා බැහැලා ඒකෙ ස්වභාවය දකින්න, ඒ අවබෝධයෙන්ම ඒවා නැතිවෙලා යනවා.

ඇත්තටම රාග ද්වේශ හා මෝහ ඇතිවෙන්නෙ මෙහෙමයි. 

රාගය කියන්නෙ කැමැත්ත. මේ කැමැත්ත විවිධාකාර වෙන්න පුලුවන්. 

රසම රස කෑමක් කාලා, ඒ ගැන හිත හිතා, ඒ කෑම ආයෙ ආයෙ ඕනෙ කියලා හිතන මනුස්සය තුල රාගයක් ඇති වෙලා. ඊට පස්සෙ මේ කෑම වෙනකෙනෙක් ගනීද, නැත්නම් ඒක තවකෙනෙක් කාලා, ඒ රසය වෙනස් වෙලා ආදී වශයෙන් ඒ මනුස්සය තුල ඇතිවෙන්නෙ තරහක්. මේ ඇති වුනේ ද්වේශය. ඊට පස්සෙ ඒත් එක්කම මේ කෑම නැවත ලබාගන්න හොරකම් කරන්න, බොරු කියන්න, එතකොට අනුවණ වැඩ කරන්න පෙළඹීම තමයි මෝඩකම හෙවත් මෝහය.

තව උදාහරණයක් කිව්වොත්,මනුස්සයෙකුට අයිති විශාල දේපලක් නැත්නම් වස්තු සම්භාරයක් තියනව කියල හිතන්න. දැන් මේකට මේ මනුස්සයා දැඩි ලෙස මනසින් ඇලිලා රාගයෙන් ජීවත් වෙනවා. තව කෙනෙක් වැරදිලාවත් මෙයින් කොටසක් ලබා ගනී, එහෙම නැත්නම් මේක නැතිවෙලා යයි වශයෙන් ද්වේශය ඇති වෙනවා. ඊට පස්සෙ මේ කෙනා තණ්හාවයි ද්වේශයයි පදනම් කරගෙන අනික් අය එක්ක  රණ්ඩු වෙනවා, අනුවණ කම් කරනවා. එතකොට ඒ ක්‍රියා කරන්නෙ මෝහයෙන්.

තවත් උදාහරණයක් කිව්වොත් යම් ගැහැනියක් හෝ පිරිමියෙක් තමන්ගෙ විරුද්ධ පාර්ශවයේ කෙනෙක් එක්ක රාගයෙන් මනසින් බැඳුනොත්, එයා ඊලඟට අනික් කෙනාගෙ වෙනස්කම් දරාගන්නෙ නෑ, සැක සංකා ඇතිවෙනවා, වෙනස්වීම , අනිත්‍ය බව දකින්නෙ නැතුව නිතරම ද්වේශයකින් පසු වෙනවා. ඊට පස්සෙ මේ ද්වේශය නිසා මෝඩකම් කරනවා.

මේකෙ අනික් පැත්ත වෙන්නත් පුල්වන්. 

ඒ කියන්නෙ මනුස්සයෙක් යම් දෙයකට හෝ කෙනෙක්ට ඇකමැතියි කියල හිතන්න. දැන් මේ මනුස්සයා මේ අකමැති දේ දකිද්දි නැත්නම්  කෙනා හමුවෙද්දි මෙයා තුල ඇති වෙන්නෙ තරහක්. එතකොට මේ මනුස්සය තුල ද්වේශය ඇති වුනා. දන් මේ අකමැති දෙය හෝ කෙනා නැති කරන්න/හානි කරන්න  විවිධ මෝඩකම් කරනවා. අන්න මෝහය ඇතිවුනා.

මෙන්න මේ විදියටයි රාග , ද්වේශ , මෝහ කියන සිතිවිලි ඔස්සේ මිනිස්සු තුල කර්ම රැස්වෙන්නෙ සහ භවය නිර්මාණය වෙන්නෙ.


මේ සිතුවිලි අපි තුල ඇතිවෙන හැටි සහ ඇත්ත ස්වභාවය දැක්කම අපිට හැකියාව ලැබෙනවා මේවායින් මිදිලා ජීවත් වෙන්න.

බුදු රජාණන් වහන්සේ දේශනා කල පරිදි "නිර්වාණය උතුම්ම පරම සැපතයි" . ඉතින් මේ පරම සැපතට පත් වෙන්න අවස්තාව ලැබිලත් අපි තාවකාලික ඇලීම් ගැටීම් වලට අහුවෙලා මෝඩකම නිසා දුක් විඳිනවා.

අපි දේවල් වල මනසින් ඇලෙන්නේත් නැතුව, ගැටෙන්නේත් නැතුව , භාරගන්නෙත් නැතුව, ප්‍රතික්ශේප කරන්නෙත් නැතුව මැදුම් පිලිවෙත ඔස්සේ කාලයක් ජීවත් වීමෙන් අපිට සියලු දුක් නැති කරගන්න පුලුවන්.

අපිට ජීවිතේ ලැබෙන දේවල් පරහරණය කළාට, සැප වින්දට ප්‍රශ්නයක් නෑ මනසින් සිතිවිලි ඔස්සේ කර්ම රැස්කිරීමක් කරන්නෙ නැත්නම්.

මේ වගේ දේවල් මිනිස්සු ගොඩක් වැරදියට පටලවල තේරුම් ගන්නවා.මේකෙන් අදහස් කරන්නෙ නෑ ඔක්කොම අතෑරලා සැප විඳින්න කියලවත් නැත්නම් අනික අයට හානියක් වෙන දේවල් කිරීමෙන් සැපත සොයන්න ආදී වශයෙන්. මේකෙන් කියන්නෙ කොහොමද තමන් සමතුලිත මනුස්සයෙක් වෙලා අනික් අයටත් හානියක් කරදරයක් නොවන පරිදි මනසින් නොඇලී සියලු සැප සම්පත් වින්දනය කරමින් මධ්‍යයේ, සතුටින්, සාමකාමීව, අනික් අයටත් යහපතම උදා කරමින්  ජීවත් වෙන විදිය.

ධර්මය උනත් අපි අල්ල ගන්න ඕනෙ අපිට තේරෙන සරල තැනකින්. වැරදි තැනකින් අල්ල ගත්තොත් , වරදවා තේරුම් ගත්තොත් ඒකෙන් අපිව විනාශයට පත් වෙන්න පුලුවන්. හරියට සර්පයෙක්ව වරදි තැනින් ඇල්ලුවොත් ඌ අපිව කන්න පුලුවන් වගේ.




Thursday, November 10, 2016

සැබෑ අවිහින්සාව



මනුශ්‍යයින් වන අපිට මේ  ලෝකය තාවකාලික නවාතැන් පලක්. වෙනත් විදියකින් කිව්වොත් යම් කිසි කාල සීමාවකට පැමිණි චාරිකාවක්. සියලු දේ වෙනස් වෙමින් පවතින ලෝකයක අපිත් මොහොතින් මොහොත වෙනස් වෙමින් ජීවිතය අවසාන මොහොත වෙනකල් ගමන් කරනවා. මේ ලෝකෙ කිසිම දෙයක් ස්ථිර හෝ සදාකාලික නැහැ.

ජීවිතේ කිසිම සැපක්වත්, කිසිම දුකක් වත් ස්ථිර නෑ. නිතරම වෙනස් වෙනවා. ඉතින් සැප ලැබෙද්දි ඒකෙ ඇලිලා වැඩකුත් නෑ, දුක ලැබෙද්දි ගැටිලා වැඩකුත් නෑ. ස්වභාවය නුවණින් අවබෝධ කරගෙන සතුටින්, පහන් සිත් ඇතුව ජීවත් වෙන්නයි අවශ්‍ය වෙන්නේ. 

අපි ජීවත් වෙන මේ කාල සීමාව තුල  අපි කොහොමද තමන්ටත් අනුන්ටත් කරදරයක් නොවී ජීවත් වෙන්නේ.  

මූලිකම දේ  තමයි තමන් සතුටින් ජීවත් වීම.  සතුටින් ජීවත් වීම ඇත්තෙන්ම ආශ්චර්යයක්. අපි හැමෝම නිතරම සිහිකරන්න ඕනෙ දෙයක් තමයි, අනික් අයත් තමන් වගේමයි කියන එක. මට දුකක් කරදරයක් දැනෙනවට මම අකැමති වගේම අනෙක් මනුස්සයොත් කැමති නෑ දුක් කරදර වලට. මම සතුට, සැපතට කැමති වගේම අනික් අයත් ඒවට කැමතියි. අනික් අයත් මම වගේම නිසා මම කාටවත් දුකක්, කරදරයක්, හිරිහැරයක් නොකරන කෙනෙක් වෙන්න ඕනෙ. ඒ වගේම අනික් අයට සතුට, පහන් සිත් ඇති කරන කෙනෙක් වෙන්න ඕනෙ. මේක තමයි සැබෑ අවිහින්සාව.

තමන් තමන්ට ආදරේ මිනිස්සු තමයි අනික් අයටත් ආදරේ. තමන්ටම කරුණාවන්ත මිනිස්සු අනික් අයටත් කරුණාවන්තයි. තමන් තමන්ව හොඳින් රැක බලා ගන්න අයට පුලුවන් තවත් අයව රැක බලා ගන්න. හැම දේම ආරම්භ වෙන්නේ තමන් තුලින්මයි. මම මට කරුණාවක් නැත්තම් මට බෑ තව කෙනෙක්ට සැබෑ කරුණාවක් දක්වන්න. මම ලඟ නැති දෙයක් මන් කොහොමද තව කෙනෙක්ට දෙන්නේ. ඒ නිසා ලෝකයේ අනික් මිනිස්සුන්ගේ අඩු පාඩු බලන්න කලින් අපි බලන්න ඕනෙ තමන් දිහා.

තමන් කරන කියන දේවල් දිහා බලාගෙන ජීවත් වෙද්දි ඇතිවෙන අවබෝධය වචනෙන් කියන්න බෑ. ඒක ඒ තරම් පුළුල්, යම් යම් දේවල් වල නියම ස්වරූපය දැකීම,  සැබෑ ලෙසින්ම අවබෝධ වීම තරම් ආශ්වාදජනක නෑ වෙන කිසිම දෙයක්.

මිනිස්සුන්ට විතරක් නෙවෙයි සත්තු, ගහ කොළ වලට පවා අපි කාරුණික විය යුතුයි. ඒ සියලු ජීවී, අජීවී දේවල් වලට දැනීමක් තියනවා. ඒ නිසා අපි තුල ඇතිවන අව්‍යාජ මයිත්‍රීය, කරුණාව කොයිතරම් අත්‍යාවශ්‍යද මේ විශ්වයට.

අපි සියලු දෙනාම අනික් අයත් මම වගේමයි කියලා අවබෝධ කරගෙන තමන්ටත් අනුන්ටත් කරදරයක් නොවී අවබෝධයෙන්  ජීවත් වෙද්දි , අපි ජීවත් වෙන පරිසරයේ ප්‍රශ්න අඩු වෙලා සාමකාමී , සුන්දර තැනක් වෙනවා. අපිටත් අනික් අයටත් ජීවත් වෙන්න සුදුසු තැනක් ඉබේම නිර්මාණය වෙනවා.


Monday, November 7, 2016

A clear mind is the solution for many problems in life


When our minds are clear it comes out of our eyes. By looking at someone's eyes we can see lots of things. If we are in clarity the eyes reflects it.  The clarity is seen through our entire body, the way we behave and it is included in all vibrations we send out. Other people can feel it.

It is very important for us to have a clear and balanced mind to continue our life journey. If our minds are clear our actions are clear and the atmosphere we live in also automatically becoming clean, tidy and clear.

Why are the humans given a mind. We really need our mind to conduct day to day work, engage in a job, do various stuff etc. When the mind is only associated with action thoughts there is no karmic consequence for it.  We need to take actions in different situations and we sometimes need the mind to do them. 

But what does the most humans do with the mind. The greatest mistake we do is  identifying our self as mind. Self and mind are two different things. What does most of us do is using the mind we go on mental trips. Mind says this , that and the other thing and we are tripping over what it says. If we are all the time on mind trips then we loose the clarity.

The next thing we do is we are trying to fulfill whatever the thing s mind says/commands. When we complete one thing mind says another thing. After doing that mind continues to say many things such as do this do that etc. What happens is if we continue to do everything mind says, we become very complicated.  We cannot satisfy the mind by doing everything it says. If we continue to live doing each and everything what mind says for us to do.... then we are lost.

Clear minded people are very simple and peaceful.

When we need to do something, we can utilize the mind at its full capacity and other times we can keep it aside. 

Actually how do we become clear minded?
This should be a unique way for each individual. Because my mind is completely known by myself. Your mind is fully known by yourself. So I should know the nature of my own mind and how to balance it. Like wise we all have to find our own way. Generally when we continue to stay in one yoga posture for few minutes, when we do meditation or chanting.....it helps the mind to become clear.

Here there is no complicated process to have clarity in mind. What we need to realize and see is, the nature of mind. The nature of a mind is generating thoughts. By realizing the nature of it... is easy for us to find the balance. 

If a thought comes and goes it is not at all a matter. It is like the clouds are passing by on a sky. 

The great Master explained this with an example. "Mind is like a servant given for human. We  humans can tell the mind what to do. But what happened is most humans are doing the opposite. It is similar to doing what servant says."

Mostly people are trying to stop thoughts. It is incorrect. If you try to force your mind to stop thoughts it creates pressure in you. Wherever when there is pressure..... there is no clarity. Therefore we don't have to forcefully stop thoughts generation in mind. What we have to do is to realize the nature of mind. We have to go deeper inside us and discover mind's nature. When we realize it... we know where the center is and the clarity stays with us in all the ways. 

May we all become clear minded, peaceful and continue to be in the center!!!

Monday, October 31, 2016

Real Union



May we hold true compassion within us all the ways
Let us see the entire universe as one
As a part of our own existence

The feeling when we are hurt
Same way felt by the other
Therefore everyone deserve loving kindness

Separating beings and treating differently is not the way
Conflicts happens when we try to separate things
But the union solves all conflicts and bring peace

We can stay united with everything- entire existence
What ever act we conduct, whom ever we are with
The real union with it brings all happiness, peace & freedom

True compassion is something that we feel
When we hold such a compassion
It can be felt by the all beings around


The Bodhisattva is holding a infinite compassion
With boundless compassion wows to save all the sentient beings
Until attain the Buddha hood 
Without being disheartened by anything
Looks on all of us with compassion 

If we could have even a drop this compassion
We too can heal and save others

The entire universe exists united
We just have to realize that we are a part of it
We are all one

When we are rooted in the oneness
And realize that "I'm" in everything and every being
Sees all beings equal
In the suffering and joy
We are in real union.

Sunday, October 30, 2016

අපි ගමන් කරන දිශාව


හැම මනුශ්‍යයෙක් තුලම භෞතික ශරීරයක්, මනසක් සහ ආත්මයක් (physical body, mental body and energy body) පවතිනවා. 

අපි ජීවත් වෙන මේ පුංචි කාල සීමාවේ මේ තුල තියන සත්‍ය ස්වභාවය අවබෝධ කරගන්නෙ බොහොම ටික දෙනෙක්. 

මොකද අපි ගොඩක්ම අය හිතන් ඉන්නෙ එක්කො මේ ශරීරය තමන් කියලා. ඒ අය ශරීරයට දැඩි ලෙස සැප ලබා දෙන්න නොනවතින අරගලයක් කරනවා. වෙන විදියකින් කියනවනම් උදාහරණයක් විදියට 
සමහර අය ජීවත් වෙන්නෙම කන්න විතරයි. එහෙම නැතුව කෑම කන්නෙ ජීවත් වෙන්න නෙවෙයි. කන්ඩ ජීවත් වෙන අයයි, ජීවත් වෙන්න කන අයයි අතර ලොකු වෙනසක් තියනවා.

තව කොටසක් හිතන් ඉන්නවා. මමයි මගේ හිතයි කියන්නෙ එකක්මයි කියලා. ඒ කට්ටිය මැරෙන කල් හිත කියන කියන දේ කර කර හිත සතුටු කරන්න අපමණ වෙහෙසෙමින් ජීවත් වෙනවා. කවදාවත් හිතක් සතුටු කරලා ඉවර කරන්න බෑ භෞතික සම්පත් වලින්. 

ඉතින් මේ කයත් සිතත් තමන් කියල හිතාගෙන මේකට සැපම ලබා දෙන්න උත්සාහ කරන මිනිස්සු තමා මේ ලෝකෙ වැඩිපුරම ඉන්නෙ.

එතකොට ඇත්තටම මම කියන්නෙ කවුද. මම කියන්නෙ මගේ හිත වත් , කය වත් නෙවෙයි. 

ඒ වගේම මේ මම කියලා අපි ගොඩක් අය දකින්නෙ අපිට තියන මිල මුදල්, දේපොල,තනතුරු, නෑ හිත මිතුරො කියල තමන් හදා ගත්ත මහා බර පොදියක්.  ඇත්තටම ඒ මමද?

ජීවත් වෙනවා කියලා මොකද්ද මේ කරන්නෙ හුගක්ම අය. හති දමාගෙන රේස් එකක් දුවනව, කට්ටියම පෝලිමේ දුවනවා. දුවන්නෙ එකේක දේවල් හඹාගෙන. අන්තිමට මේ දුවන මිනිස්සුන්ටම තේරෙනවා අනේ අපි නිකාන් දිව්ව විතරයි, ජීවත් වෙලා නෑ. එතකොට ප්‍රමාද වැඩී.

තමන්ට තමන් ජීවත් වෙන බව දැනෙන්න ඕනෙ, තමන්ගෙ පණ  සහ ආත්මය දැනෙන්න ඕනෙ. බොරුවට හිතට හිතිලා වැඩක් නෑ, දැනෙන්න ඕනෙ.

භෞතික සම්පත් නිසා උපරිම සතුටක් ලබපු මනුශ්‍යයෙක්ට ඒක ඇති වුනාම තමයි පේන්නෙ , මීට එහා ගිය සත්‍යයක් තියෙනවා කියලා. අන්න ඒ වගේ අය අවබෝධය හොයනවා.

ඒ වගේම මිනිස්සු වෙච්ච අපිට අපේ මනස පවතින ආකාරය අනුව විවිධ තලයන් ස්පර්ෂ කරන්න පුලුවන්. ඒක වෙන්නෙ මෙහෙමයි දැඩි තරහ, ක්‍රෝධ ඊර්ෂ්‍යාකම්  තියන මිනිස්සු යක්ශයින් වගේ. නිරන්තරයෙන් යක්ෂ ස්වභාවයක් පේනවා. ඒ වගේම දැඩි තණ්හා, ලෝභකම්, අසීමිත ආශාවන් කෑදරකම් තියන මිනිස්සු ප්‍රේතයො වගේ.  ඒ වගේම දන් දෙන, සිල් රකින, අනෙකාට සැබෑ මයිත්‍රීයක් දක්වන  යහපත් දිවි පෙවෙත් ගත කරන අය මිනිසත් කමින් පිරිපුන්. 

දේව කියන මානසික තල ස්පර්ෂ කල හැකි මිනිසුන්ද, බ්‍රහ්ම කියන තලයට පත් විය හැකි අයද අපි අතරම ඉන්නවා.  

ත්තටම ප්‍රේත , යක්ශ , භූත, මනුස්ස, දේව, බ්‍රහ්ම මේ හැම තලයක්ම මේ විශ්වයේ පවතිනවා. 

සතුටින් ඉන්න මිනිස්සු, තමන්ටත් අනුන්ටත් හානියක් නොකර යහපත්ව ජීවත් වෙන අයට දිව්‍ය ලෝක වලට යන්න පුලුවන්. තරහ, ඊර්ෂ්‍යා , ක්‍රෝධ වලින් පිරිලා, දුකම විඳිනවා නම් යන්න වෙන්නෙ අපායට.

ඒ වගේම සමහරු අනික් අයට හරි යහපත්. නමුත් තමන්ට අයහපත්. එතකොට වෙන්නෙ දුගතියක්. උදාහරණයක් කිව්වොත් එක මිනිහෙක් දැඩි කුසගින්නකින් පෙලි, පෙලී, කිසිම දෙයක් කන්නෙ නැතුව මහා පරිමාණයෙන් අනික් අයට කෑම බෙදල දෙනවා. මතුපිටින් නම් මේක හොඳ වැඩක් වගේ පේනවා. ඒ උනාට ඇත්තටම එහෙම නෙවෙයි. මේ මනුශ්‍යයා තමන් කුසගින්නෙන් දැවී දැවී සිතින් සාප කරමින් අනික් අයගේ කුසගින්න නිවනවා. ඒ වගේ මිනිස්සු තුල තමන් ගැනවත් අනුන් ගැනවත් සැබෑ කරුණාවක් නෑ.

අපිට මිනිස්සු විදියට මේ කොතන්ටද යන්න ඕනෙ කියන එක අපේ ක්‍රියාකාරකම් වලින්ම පැහැදිලි කරගන්න පුලුවන්.  ඒ වගේම අපි දේව , බ්‍රහ්ම තලයන්ට ගියත් සමහරවිට නැවත මනුශ්‍ය තල වලට පත් වෙන්නත් පුලුවන්. ඒකයි බුදු රජාණන් වහන්සේ දේශනා කලේ අප්‍රමාදී වන්න කියලා.  

සියලු සැපයන් තාවකාලිකයි, වෙනස් වන සුලුයි. ඉතින් මේවට ඇලිල තේරුමක් නෑ. සියලු දුක් පවා එහෙමයි, තාවකාලිකයි, වෙනස් වෙන සුලුයි. 

අවබෝධයෙන් දැකලා නිවන් අවබෝධ කරගන්න මාර්ගය මහා කරුණාවෙන්, මයිත්‍රීයෙන් බුදු රජාණන් වහන්සේ අපිට දේශනා කළා. ඒ සත්‍ය වූ ර්මය ජීවමානව පවතින මේ කාලය තුලම අපි උපත ලැබීම පවා මහා භාග්‍යයක්.

මායාවෙන් මිදී අවබෝධය සොයා



සැබෑ අවබෝධයක් අපිට ලැබෙන්න නම් අපි ඕනෙම දෙයක එක් පැත්තක් විතරක් බලල හරියන්නෙ නෑ.  ඕනෙම දෙයක් හෝ කෙනෙක් දෙස , පූර්ණ ලෙස සියලු පැතිකඩ වලින් බැලිය යුතුමයි. එතකොට තමයි අපිට නියම ස්වභාවය නැත්තම් සත්‍යය පේන්නෙ.

මේ ලෝකෙ අපිට පේන දේට වඩා නොපෙනෙන දේ බොහොම වැඩියි. ඒකයි අපි බොරුවකට , මුලාවකට අහු වෙලා ජීවත් වෙන්නෙ. අපිට පේන දේ, අපි හිතාගෙන ඉන්න දේ හරි කියලා හිතාගෙන මේ අපි යන්නෙ මායාව තුල තව තවත් පැටලෙමින් මිසක් ගැලවීමක් නෑ.

මේ ඇත්ත ස්වභාවය පෙනෙන්න පෙනෙන්න අපිට සමහරවිට කලකිරීමක් ඇති වෙන්න පුලුවන්. ඒකත් සිතේ මායාවක්. ඒත් ඇත්තටම මෙතෙන කළ කිරෙන්න දෙයක් නෑ. ස්වභාවය දැනගෙන නෙවෙයි ,අවබෝධ කරගෙන මරණය පැමිණෙන තුරු ජීවත් වීමයි කල යුත්තේ.

ගැලවෙන්න නම් අවබෝධ කරගැනීම හැර මගක් අපිට නැහැ. 

මායාව තුලම , මායාවෙන් මිදී, සත්‍යය අවබෝධ කරගෙන ජීවත් වෙන්න ඇත්තටම පුලුවන්. එහෙම උතුමන් මේ ලෝකෙ වැඩ ඉන්නවා. නෙළුම් මල ජීවත් වෙන්නෙත් ඒ වගේමයි. මඩ ගොඩක ඉපදිලා, ඒ මඩේම හැදිලා , වැඩිලා , මඩෙන් උඩට මතුවෙලා, මඩේ නොගෑවී නොගැටී පවතිනවා. මේ තුල කොයිතරම් ගැඹුරු ධර්මයක් තියනවද අපි අවබෝධ කල යුතු.

මේ මහා විශ්වයේ , එක විශාල මණ්දාකිනියක් ඇතුලෙ, එක ග්‍රහ ලෝකයක, එක රටක, පුන්චි නගරෙක ජීවත් වෙන පුන්චිම පුන්චි තිතකටත් වඩා පොඩි මිනිස්සු වන අපි නේද මේ. ඉතින් අපිට අපි ගැන ලොකුවට හිතන්න දෙයක් තියනවද. අපි ලොකුයි කියල හිතාගෙන ඉන්න අපි ඇත්තටම කොයිතරම් පුන්චිද?

නින්දා කල පමණින් දුකට පත්වෙන්නටත්, ප්‍රශංසා කල පමණින් උදම් වෙන්නත් ඇත්තටම දෙයක් තියනවද මෙතන. මේ හැම දේම සම සමව භාර ගන්න අපි පුරුදු වෙන්න ඕනෙ. මේ දෙකේම වෙනසක් නෑ.

නින්දා කරන මිනිස්සු ඒගොල්ලන්ට හිතෙන දේවල් කියනවා.ප්‍රශංසා කරන මිනිස්සු ඒත් කියන්නෙ ඒගොල්ලන්ට හිතෙන දේ. ඉතින් ඒකෙන් අපට ඇති ප්‍රයෝජනයක් නෑ. සැලෙන්න හෝ අහංකාර වෙන්න කිසිම හේතුවක් නෑ.

කෙනෙක් කාලයක් තිස්සෙ බොහොම සතුටින්, නිදහස්ව, සිහියෙන් ජීවත් වුනාම, ඒ සතුට, නිදහස හා සිහිය  එයා තුල තැන්පත් වෙනවා.  ජීවිතය වෙනස් වෙලා සුන්දර වෙනවා . කාටවත් හානියක් නොවී , සතුටෙන් ජීවත් වන විදිය එයා අනික් අයටත් කියනවා. ඒක බොහොම යහපත් ක්‍රියාවක්. ඒත් අවබෝධය ඊට වඩා ගොඩක් පුළුල් පරසයක් තුල පවතින දෙයක්. 

සරලව මුලින්ම අපි දුකෙන්, විඳවීමෙන් මිදෙන්න ඕනෙ. සතුටෙන් ජීවත් වෙන්න ඕනෙ. 

ඊට පස්සෙ අපි මද්‍යස්ත‍යට එන්න පහසුයි. ඒ කියන්නෙ මද්‍යම ප්‍රතිපදාවට ඇවිත් ජීවත් වෙන්න පටන් ගත්තම , ඒක ජීවිතය තුල පුරුදු කරාම ඉබේම අවබෝධය ඇතිවීම සිදු වෙනවා.

තමන්ව අවබෝඅධය හෝ අනවබෝධය කර ගෙනියන්නෙ තමන්මයි. තමන්ටමයි පුලුවන් තමන්ට යන්න ඕනෙ තැන තෝරා ගන්න. ඒක වෙන කාටවත් කරන්න බෑ.  

මායාව තුලම , මායාවට හසු නොවී සත්‍යම දකින්න අපි විසින්, අප මෙහෙයවීමයි කරන්න ඕනෙ.

Monday, October 17, 2016

Getting out of all drama and living a real life


Closely watch how the things are happening within you and outside of you. You can realize lots of things.

With the interaction of people in this society , can see this as a huge stage and many actors and actresses are doing lots of drama. Many people in this society what they do is they apply some character in to themselves and continuing to act throughout the entire life.

But a person who stops this drama and becomes a seer, he/she starting to watch this drama. 

When you are real, you don not have to carry a burden. When you are real you are very free, peaceful and compassionate. 

But when you start acting some character, you become heavy and you will need to do many things to maintain this so called acting.

The mistake is, when people trying to show the society about the things they really do not have and doing things to compete other person. For example if you have money and for your needs you require a vehicle  and it is convenient to have one etc..... you buy a car is really ok and it is a different story. But many people do these things because they want to show others that they have it. Or they take it because the other person also have one. That is a great mistake.

Comparing and competing with other people brings you stress, and struggle. When you stop acting, when you become real you are not comparing or competing anymore. Many issues are being solved in this way.

We all have come to this world with different packages. Even if you do nothing, the package is running in your life. But if you want, you can buy credit to change this package. How? By doing good, meritful things. Credit means the merit. The much you contribute to the well being of yourself and other beings (not only humans, trees, air everything). What happens is you get merits. With these merits if you wish, you can change your own life package.

Believe me, the much compassion and good vibrations you send out to the atmosphere, comes back to you in return multiplied.

The people who sees the truth, they are not running like other people. They have stopped. They live a real life, no drama or acting. But seeing the reality. When someone is going towards light, he or she would like to save others also from the darkness and direct towards the light.

Best way to be very free is , do not do anything because the other person is doing, do not go to compare and compete with others - just walk on your life journey, do not apply any characters and act in the stage of society carrying a huge burden. Just continue to be real and free.

Majority they conduct religious practices also to show the world, to show others. Those are pointless acts. What matter's most is what is your inside and the real way you live life.

Life is , we did come to this world with nothing. In this life we change, we become ill, we loose, ultimately we all die. The same way we came ,we go from this world also with nothing. During the period of birth and death , why do we need any drama. Just enjoy, be happy & peaceful - realize the true nature of everything. Live the real life. 

Every spiritual process is trying to take people out of suffering. Make their lives happy, free and peaceful. Starting the process is not hard, from the place wherever you are start seeing the reality, real nature of things within you and outside. 

Sunday, October 16, 2016

Our Savior is no one else, but ourselves



Don't you see that our entire lives are going between the fears and desires. How does the fear come, fear comes with the thought that we may not get what we desire.

If someone's mind is carrying desire, that mind is chased by fear and suspicion. First the doubt comes and when we cannot free us from this doubt the fear occurs.

The desire comes with the pleasure memory. Fear comes with the pain memory.

Fear happened in the human mind since the time may be so long long ago. That is why they started praying for trees, stones, mountains etc. They wanted to escape from fear. So they started praying for objects.  " I fear, so please for my security give me something" That is what almost everyone was praying for.

Our Savior is no one else, but ourselves. The problem is within us. Not with any other thing or person. 

We need to explore our own selves and liberate.

Generally people always think, "My current status is not ok. This is not enough. So I try to become like that" etc. The effort we put to get out of current status brings the conflict to the mind. That is the pain of mind. Action, in the sense physically doing something is really fine. But the thoughts and the mind is the matter. Therefore if we could live accepting the current situation without trying to become a change through mind by making conflicts, there will be peace in mind. What do we have to do is to accept the situation and be in the moment. 

The way to live without conflict in mind is simple. With the practice it will be with you and will not leave you. 

Whatever comes to you, even a thought or whatever...if you can stay without rejecting or accepting the same, if you can maintain this balance throughout you will be at peace.

Spirituality means your own realization experience


When someone sees and realizes true dharma / the real nature of the things around, that someone feels he or she is attaining a great bliss, peace and freedom within this realization. So he or she starts sharing these realization experiences with the others.

But telling the dharma to others can be done by many people. But most important thing is living it. While going through the path of realization, sharing it with the others is what we need to do. 

Think of a person who is giving food to everyone for free, but he is not eating and feeling hungry and bearing hunger inside. So what is the point of giving out food for others while he/she is hungry. He/She is harming own self and trying to heal others.  Like wise if someone is sharing all dharma verses and helping others to realize and that someone is suffering inside. What is the point.

First thing is not to believe in anything what other people say, until you truly realizes the truth within. And first we ourselves must live accordingly to dharma and then can share it with others. 

People are all the time talking about what Buddha said, what Jesus said etc. But they never apply these things in to the real life. The life of Buddha, Jesus etc itself was bringing out truth.

First you need to save yourself to save others. While drowning in a stream, helping others to come out is a joke. 

Look consciously, see the truth, awaken the wisdom and realize within the true nature of everything. This is the path towards complete true happiness and freedom. 

Religion is something that we believe in some one else's experience. But spirituality is your own realization experience.

May everyone come out of suffering. May they have strength to eliminate all anger,lust,jellousy,sorrow and suffering. May they see truth and be happy, loving, free and full of awareness.